Jak muzyka może złagodzić depresję

Dorastając, miałam trzech głównych terapeutów: Bacha, Beethovena i Rachmaninowa. Ta godzina lub dwie dziennie na pianinie w pokoju rodzinnego domu stały się dla mnie sanktuarium. Ćwiczyłam skale, kadencje i arpeggi, dopóki nie były idealne, ponieważ rytm – ten słodki wzór między dźwiękiem a ciszą – był czymś, co mogłam kontrolować czubkiem palców. Emocja została przetłumaczona na melodię, kiedy grałam na klawiszach z kości słoniowej i hebanu, czasami zamykając oczy.

Historia terapii muzycznej

Od najwcześniejszych dni cywilizacji muzyka była używana do leczenia ciała i duszy oraz do wyrażania tego, co trudno jest wyrazić słowami. Już starożytni greccy filozofowie używali muzyki do celów terapeutycznych. Pacjentów maniakalnych zachęcano, aby słuchali uspokajających melodii fletu, a osobom z depresją polecano do słuchania hymnów cymbałów. W krainach uzdrawiania znajdowali się muzycy wraz z lekarzami. W rzeczywistości muzyka Thalesa miała leczyć osoby dotknięte chorobami w Sparcie w okolicach 600 p.n.e.

Współczesna muzykoterapia powstała w latach 40. XX wieku po II wojnie światowej. Tysiące żołnierzy z zespołem stresu pourazowego (PTSD) zostało zinstytucjonalizowanych, niezdolnych do funkcjonowania w społeczeństwie. Muzycy społeczni zaczęli odwiedzać szpitale weteranów, aby grać dla osób cierpiących na traumę fizyczną i emocjonalną. Pielęgniarki i lekarze zauważyli pozytywną reakcję fizyczną i emocjonalną – jak hymny i melodie dotarły do ​​pacjentów w sposób, w jaki tradycyjne terapie nie były w stanie – i zaczęli zatrudniać muzyków dla szpitali.

Spędzaj czas na łonie natury ARTYKUŁ

W 1950 r. Powstało Narodowe Stowarzyszenie Muzykoterapii (NAMT), które stworzyło standardy dla edukacyjnych i klinicznych wymogów szkoleniowych dla muzykoterapeutów, a także kontynuacje badania w tej dziedzinie. American Music Therapy Association (AMTA) powstało w 1998 roku jako połączenie NAMT i American Association for Music Therapy (AAMT). Dziś AMTA jest największym na świecie stowarzyszeniem muzykoterapeutów, obsługującym ponad 5000 muzykoterapeutów w 30 różnych krajach. Promują muzykoterapię poprzez liczne publikacje oraz szereg kampanii społecznych.

Terapia oparta na dowodach

Na stronie Music and Mental Health, AMTA wymienia kilkanaście badań pokazujących korzyści z muzykoterapii dla osób z depresją i lękiem. Wśród wyników udokumentowanych w tych badaniach wymienia się takie zalety muzyki jak:

  • Redukcja napięcia mięśniowego,
  • Zwiększona samoocena,
  • Zmniejszony lęk,
  • Wzmocnienie relacji międzyludzkich,
  • Zwiększona motywacja,
  • Lepsze uwalnianie i kontrolowanie emocji.

W badaniu z 2011 roku opublikowanym w British Journal of Psychiatrist fińscy naukowcy ocenili 79 osób w wieku od 18 do 50 lat z depresją. Czterdizestu sześciu uczestników otrzymało standardową opiekę, która zgodnie z Central Finland Health Care District (gdzie przeprowadzono badanie) obejmuje od pięciu do sześciu sesji psychoterapii, antydepresanty oraz poradnictwo psychiatryczne.

Pozostałych 33 uczestników otrzymało takie samo standardowe leczenie, ale również 20 dwutygodniowych sesji muzykoterapii, z których każda trwała 60 minut. Terapeuta i pacjent mieli identyczne oprzyrządowanie muzyczne, a wszelkie improwizacje rejestrowano w celu dalszego przetwarzania i dyskusji.

Wskaźniki depresji mierzono na początku badania, trzy miesiące po interwencji i po sześciu miesiącach. Po trzech miesiącach uczestnicy, którzy korzystali z muzykoterapii oraz standardowej opieki, wykazali znaczną poprawę niż ci, którzy otrzymywali jedynie standardową opiekę. Poprawiło się również ogólne funkcjonowanie.

Zdrowe relacje z pasierbami – 8 sposobów ARTYKUŁ

Jak działa muzykaterapia?

W muzykoterapii terapeuta używa muzyki do zaspokajania fizycznych, emocjonalnych i społecznych potrzeb jednostki. Słuchanie i tworzenie muzyki w kontekście terapeutycznym pozwala jednostkom wyrażać się w sposób niewerbalny. Wzajemne oddziaływanie melodii, harmonii i rytmu pobudza zmysły i sprzyja uspokojeniu, spowalniając oddech, tętno i inne funkcje organizmu. Muzyczne zaangażowanie, szczególnie w połączeniu z terapią rozmów, zwiększa poziom dopaminy hormonalnej, która odgrywa znaczącą rolę w zachowaniach motywujących do działania. Rodzaj muzyki jest zwykle dostosowywany do potrzeb pacjenta. Powszechne jest stosowanie kilku jej kombinacji.

Są trzy wiarygodne powody, dla których muzykoterapia działa:

  • po pierwsze, zapewnia poczucie sensu i przyjemności – muzyka jest doświadczeniem estetycznym, który pobudza biernego pacjenta;
  • po drugie, ten rodzaj terapii angażuje ciało i powoduje, że ludzie się poruszają – fizyczne uczestnictwo zapobiega depresji;
  • i na koniec jest to metoda relacyjna, muzyka pomaga nam się angażować, komunikować i współdziałać z innymi.

Aktywna i pasywna terapia muzyczna

Muzykoterapia jest zazwyczaj aktywna lub pasywna. W terapii aktywnej terapeuta i pacjent komponują muzykę za pomocą instrumentu lub głosu. Pacjent jest zachęcany do dzielenia się myślami i uczuciami, które pojawiają się wraz z kompozycją. Idealnie, podczas całego procesu osoba rozwinie wgląd w swoje problemy. W terapii biernej ludzie słuchają muzyki podczas medytacji, rysowania lub wykonywania czynności refleksyjnej. Terapeuta i pacjent następnie rozmawiają o uczuciach i wspomnieniach wywołanych przez muzykę.

Ewa Roszczenko
Autor artykułu:
Ewa Roszczenko