Samobójstwo wśród mężczyzn

Statystyki opublikowane w raporcie Samicitans Suicide Statistics 2017 pokazują, że w Wielkiej Brytanii i Republice Irlandii było 6 639 samobójstw. Najwyższy wskaźnik samobójstw w owym roku dotyczył mężczyzn w wieku 40-44 lat, podczas gdy w 1994 roku życie odebrało sobie 4 997 mężczyzn. Mężczyźni są 3 razy bardziej skłonni do odebrania własnego życia niż kobiety w Wielkiej Brytanii.

Mężczyźni i samobójstwo

Dlaczego mężczyźni są bardziej narażeni na samobójstwo niż kobiety, ten temat nadal nie jest dokładnie wytłumaczony. W raporcie z 2012 roku zatytułowanym Mężczyźni i samobójstwo: dlaczego jest to kwestia społeczna, przyglądano się niektórym powodom, dla których mężczyźni częściej targają się na własne życie.

Pokazano, że mężczyźni w średnim wieku są najbardziej zagrożeni ze względu na wiek, a ci z najniższej klasy społecznej i żyjący na obszarach najbardziej potrzebujących są aż 10 razy bardziej narażeni na śmierć poprzez samobójstwo niż ci w najwyższej klasie społecznej z najbardziej zamożnych obszarów.

W raporcie przeanalizowano szereg czynników, które mogą mieć wpływ na sytuację, w której finałem jest samobójstwo. Częstą przyczyną jest choroba psychiczna – zwłaszcza depresja – która związana z wieloma samobójstwami. Należy jednak pamiętać, że tylko niewielka część osób z problemami ze zdrowiem psychicznym odbiera sobie życie.

Zmniejszona męskość

Inne kwestie, które dotyczą mężczyzn – szczególnie tych, którzy są w klasie robotniczej – obejmują potrzebę posiadania pracy i zapewniania rodzinom bytu oraz problemy z relacjami międzyludzkimi. Mężczyźni, którzy zarabiają niewiele, bądź ich praca jest na najniższym szczeblu, mogą odczuwać wstyd i porażkę, co w konsekwencji popycha ich do samobójstwa.

Rozpad małżeństwa jest również czynnikiem samobójczym, ponieważ mężczyźni częściej niż kobiety polegają na swoich partnerach, by uzyskać wsparcie emocjonalne. Mężczyźni są również ciężko znoszą oddzielnie od swoich dzieci w wyniku załamania relacji, a to także może odgrywać pewną rolę w niektórych samobójstwach mężczyzn.

Kolejnym obszarem, który wskazuje raport, jest analfabetyzm emocjonalny. Ogólnie rzecz biorąc, wielu mężczyzn we wszystkich klasach społecznych niechętnie mówi o swoich emocjach. Mają tendencję do wyciszania problemów oraz są znacznie mniej pozytywnie nastawieni do uzyskania formalnego wsparcia emocjonalnego niż kobiety. Kiedy już to robią, jest to w momencie krytycznym.

Po czym poznać, że mężczyzna idzie w stronę samobójstwa?

Wielu ludzi myśli o samobójstwie w pewnym momencie swojego życia. Jeśli tak się stanie, oto kilka rzeczy, które mogą zapowiadać ten fakt:

  • Wszystko jest beznadziejne – jaki jest sens życia?
  • W życiu nie ma nic pozytywnego, wszystko jest negatywne
  • Poczucie bezużyteczności, niechęci
  • Ból emocjonalny nigdy się nie skończy
  • Fizyczne odrętwienie – odcięcie od własnego ciała
  • Samobójstwo jest jedyną opcją

W międzyczasie mogą wystąpić również problemy ze snem (zbyt wczesne budzenie się), zmiany lub utrata apetytu, wahania wagi, niska samoocena, unikanie kontaktu z ludźmi i brak troski o samego siebie.

Dostrzeganie znaków w innych

Mówienie, gdy ktoś inny myśli o samobójstwie, może być trudne. Ktoś może być narażony na ryzyko samobójstwa, jeśli grozi okaleczaniem lub zabiciem się; jeśli mówi lub pisze o śmierci, umieraniu lub samobójstwie; lub jeśli aktywnie szukają sposobów na zabicie się, takich jak składowanie tabletek.

Niektóre inne znaki, które mogą ostrzec, że osoba z naszego otoczenia może mieć tendencje samobójcze:

  • Mówią o poczuciu beznadziejności
  • Mają nagłe epizody wściekłości i gniewu
  • Działają lekkomyślnie i biorą udział w ryzykownych działaniach, nie przejmując się konsekwencjami
  • Mówią, że czują się uwięzione i że nie widzą wyjścia z ich problemów
  • Szkodzą sobie samemu (dotyczy to również nadużywania narkotyków lub alkoholu)
  • Coraz bardziej się wycofują lub wydają się niespokojni i wzburzeni
  • Układają swoje sprawy (na przykład mogą zrobić testament)

Dobrą wiadomością jest to, że większość osób, które doświadczyły próby samobójczej i otrzymały odpowiednią pomoc oraz wsparcie najbliższych, przeżywa szczęśliwe życie. Jest to w pewien sposób terapia szokowa, która uświadamia, że zawsze jest inne, lepsze rozwiązanie niż samobójstwo.

Ewa Roszczenko
Autor artykułu:
Ewa Roszczenko