Genetyczny pesymizm

W skrócie o genetyce

Tendencja do skupiania się na negatywach zamiast na pozytywach, jest cechą genetyczną, podobną do sposobu, w jaki genetyka oddziałuje na kolor oczu czy włosów. Niektórzy ludzie po prostu rodzą się pesymistami.

Około 32 % ludzi rodzi się z czymś, co nazywa się delecją ADRA2B, jest to niewielka zmienność genetyczna, która zmusza człowieka do pamiętania negatywnych doświadczeń w bardziej żywy sposób niż tych pozytywnych. Jako efekt uboczny mają również tendencję do rozmyślania nad swoimi negatywnymi doświadczeniami. Niewiele mogą z tym zrobić, bo jest to zapisane w ich genach. Dla tych ludzi szklanka jest zawsze w połowie pusta i prawdopodobnie popękana.

Gen ADRA2B bierze udział w bardzo specyficznej funkcji: wykrywa i przechowuje sygnały chemiczne ze wspomnień mających wpływ emocjonalny. Nie ma to wpływu na emocje ani na pamięć, ale gdy te dwa są połączone, ADRA2B wskakuje do akcji i wpływa na sposób przechowywania pamięci – i to jak łatwo można ją później przywołać. Na przykład, jeśli byłeś w wypadku samochodowym jako dziecko, ADRA2B jest powodem, że pamięć wraca z dużą przejrzystością. Ale kiedy myślisz o tym, co jadłeś na śniadanie dwa dni temu, pamięć nie jest tak jasna, ponieważ nie było żadnego emocjonalnego czynnika (chyba, że ​​naprawdę uwielbiasz naleśniki).

A ponieważ ADRA2B jest tak silnie związany z emocjami, to także określa stan emocjonalny, gdy przywołuje wspomnienie. Jeśli wspomnienie było szczęśliwe, masz tendencję do szczęśliwszego myślenia o nim, to samo tyczy się smutnych wspomnień. Jeśli chodzi o ADRA2B, nie ma między nimi szarego obszaru – wspomnienia są po prostu dodatnie lub ujemne. Szlaban na popołudnie ma taki sam ładunek emocjonalny co na przykład utrata rodziców.

U większości ludzi tendencja do zauważania czegoś emocjonalnego jest równa – dostrzegają dobro i zło. Ale mózgi ludzi z wariantem ADRA2B wychwytują negatywne sygnały łatwiej niż pozytywne. Kiedy naukowcy z University of British Columbia zgromadzili 200 ochotników, aby przetestować efekt, odkryli, że osoby z delecją ADRA2B konsekwentnie koncentrują się na bodźcach negatywnych.

Test był prosty. Osiemdziesiąt cztery słowa przemknęły przed badanymi, po jednym na ułamek sekundy. Dla większości ludzi rozpoznanie pojedynczego słowa w tak krótkim czasie jest trudne z powodu zjawiska zwanego uważnym mruganiem. Ale jeśli słowo ma dla niego emocjonalny ładunek, mózg szybciej go odczytuje (na przykład „śmierć” ma emocjonalny ładunek, „dom” nie).

Pod koniec testu wolontariusze zostali poproszeni o przypomnienie jak największej liczby słów. Ludzie z normalnym genem ADRA2B wspominali jednakowo pozytywne i negatywne słowa. Ale dla ludzi z wariantem genetycznym zapamiętane słowa były w przeważającej mierze negatywne. Przy prędkości migotania słów nie świadomie wybrali negatywne słowa – ich mózgi są po prostu lepsze w zauważaniu ich. Inne badanie wykazało, że osoby, które przeżyły ludobójstwo w Rwandzie, częściej doświadczały przerażających retrospekcji, jeśli miały zmienność genetyczną.

Ale jest jasna strona (chociaż 32 % z was może się nie zgadzać). Nawet jeśli osoby z anomalią ADRA2B są bardziej dostrojeni do negatywnych rzeczy, wciąż mają lepszą pamięć ogólnie. To jest plus. Nie równoważy to jednak pesymistycznego nastawienia. Wolę mieć gorszą pamięć i więcej radości z życia. A Wy?

Pokonaj stres z ODSTRESOWANI.PL. Śledź również nasz fanpage żeby nie przegapić nowości.

Ewa Roszczenko
Autor artykułu:
Ewa Roszczenko